© ROKI Foundation Holland

ROKI

19 juli 2017

 

Lieve familie, vrienden en belangstellenden,

 

Hier komt weer een bericht vanuit Roemenië. Het is hier nu prachtig en warm weer, elke dag zon en meer dan 30 graden. Daar wen je ook aan, want als we ’s avonds in de voortent zitten en de temperatuur daalt tot onder 24 graden, trekken we een lange broek en een warm vest aan. Gek hè? We herinneren ons Nederland nog, waar je met 24 graden in je T-shirt loopt.

 

We hebben een heerlijke vakantie in Nederland gehad. Lekker uitgerust en vele mensen ontmoet. Pas als je weer hier bent weet je weer wat je mist. Het vieren van verjaardagen, de Vakantie Bijbel Week in Wilnis, de kerkdiensten met de broeders en zusters. Dat zijn van die momentjes dat je even je gevoel laat komen. Het is het waard, maar toch…….. wat zouden we er even bij willen zijn. Uiteraard krijgen we foto’s en filmpjes van onze kinderen en kleinkinderen. Wat is whatsapp toch een uitvinding!

 

Na onze vakantie reisden we terug met onze twee vrienden Jan en Matty. Fijn dat ze in onze wereld twee weken hebben doorgebracht. Eigenlijk niet helemaal goed want we zouden één dag werken en één dag het land bekijken. Dat hebben we redelijk kunnen volhouden en dat is toch een hele prestatie voor Aart, die eigenlijk altijd door wil gaan. Maar we hebben 2 fijne weken gehad. Ze hebben bijna altijd met smaak kunnen genieten van de Hongaarse gerechten, met de kinderen kunnen bezig zijn, bezienswaardigheden bezocht en als klap op de vuurpijl de kloof van Turda doorgelopen. Die laatste is bijzonder, want de historie geeft dat daar een strijd was tussen de Hongaren en de Turken. De Turken waren aan de winnende hand en toen greep God in. Hij gaf een klap waardoor de kloof ontstond met de Turken aan de ene en de Hongaren aan de andere kant. De Hongaren konden zich herpakken en later de overwinning behalen. De kloof is 1270 meter lang en de wanden zijn gemiddeld 250 meter hoog. Een stevig klap dus.

 

In Afrika gaat men op zoek naar de Big Five. Nu die hebben Jan en Matty hier bijna gehad. Ze zagen een ree, een slang (oké een kleintje van ongeveer 30 cm, maar toch…), een beer met drie jongen (gelukkig op ruime afstand, zodat ook de foto’s alleen donker vlekken gaven) en een hop. Voor de echte liefhebbers: een hop is een vogel, zeldzaam in Nederland, maar hier liep deze gewoon voor onze auto over de ‘weg’. Als je dan ook nog de bewoonde ooievaarsnesten meetelt, hebben ze er vijf gezien.

 

Ze sliepen in het leslokaal van de school met een ijzeren hek voor de deur. Ruimte genoeg dus. Ze gingen (meestal) naar het buitentoilet, waar geen spuitbus met geurtje is of helpt. Wassen in een emmer koud water achter of naast de caravan. Dat zal wel afkicken worden in Nederland, toch?

 

Ria ruimde de raktár (berging voor de kleding) samen met Matty op en Jan maakte met Aart een nieuwe stelling. Planken zagen en daarna schuren, schuren en nog eens schuren. Bijna twee dagen lang. Toen opbouwen in de raktár tot zo’n stevige stelling dat je erop zou kunnen wonen. Kinderen proof dus. Matty hield ook de groentetuin nog bij met het onkruid, dus alles ging gewoon door. Hartelijk dank jullie beiden. Als er nog meer mensen zijn die van dit leventje willen genieten? Je kunt nu aan 4 mensen vragen hoe dat is of was.

 

Over een week wordt het buitenterrein onder handen genomen door een groep mensen uit de polders. Er wordt een houthok voor ruim 30 kubieke meter hout gebouwd. Het terrein bij het huis van Kerub wordt voorzien van straatstenen. Daarop komt een soort afdak van 6.00 x 7.00 meter naast het speeltoestel en de bouwvallige put wordt geheel vernieuwd. En dat in twee weken. We zijn echt benieuwd hoe alles zal gaan. Wij hebben er een hard hoofd in, maar we denken uiteraard aan onze eigen inzet en dan zou het toch twee maanden gaan duren. De groep gaat ook nog een VBW houden, gaan evangeliseren in Targu Mures etc. Het zijn ongeveer 25 jongeren, die bruisen van energie, dus het zal wel goed komen. Wat zijn wij en het bestuur van Kerub dankbaar dat ze dit willen komen doen. We proberen vooraf alles in gereedheid te hebben, dus alles te bestellen. Dat gaat nog wel, maar dit is Nederland niet, dus is het spannend of alles geleverd gaat worden op de afgesproken dag.

 

Voor dit grote project is een graafmachine een dag bezig geweest om het terrein te egaliseren en uit te graven. We hebben nu dus een bouwput, die gevuld gaat worden met grof grind. Dit wordt aangetrild, dan fijne grind en weer aantrillen en daarop zand waar de stenen op gelegd gaan worden. De bouwput komt dus 35 centimeter hoger. Maar tegelijkertijd worden ook funderingsblokken gestort voor de staanders houtopslag, speeltoestel en het afdak. Kortom: je wordt al moe en gestrest als je er aan denkt. Onervarenheid dus, want de groep heeft ervaring en ze geven aan dat de klussen geklaard worden. Vertrouwen en uit handen geven dus.

 

Tegelijkertijd komt de familie Visser (Lucas, Marianne en de drie kinderen) bij Attila en Sandra vakantie vieren, dus die gaan we ook een paar keer bezoeken. Direct aansluitend gaan Attila en Sandra naar Nederland vakantie vieren en anderhalve week daarna komen wij weer voor een korte periode naar Nederland. Hectische tijden dus, die vakantietijden J.

 

We hopen jullie over 2 weken weer te berichten om een stavaza (stand van zaken) door te geven, want dan zijn we halverwege de grote klus.

 

Dank voor jullie aandacht. Willen jullie Attila en Sandra opdragen in jullie gebeden? Als jullie willen kom gerust even kijken!!! Hebben jullie nog wat vakantiegeld over? Stichting ROKI o.v.v. Kerub kan dat goed gebruiken.

 

Aart en Ria