0297 282 022
info@roki.nl
Trilgras 25, Wilnis

Nieuwsbrief Gerliene | Januari 2020 15 januari 2020

“ het is een hoge prijs”

Met die zin was ik de laatste dagen erg druk bezig. Twee weken lang tijdens onze vakantie in NL heb ik volgehouden dat ik weer zo snel mogelijk terug wilde gaan naar Roemenië. Tijdens de derde week kwam de omslag. De presentatieavond, het afscheid van vrienden, familie, ouders maar bovenal het afscheid van mijn grootouders viel zwaar.

Oma is dementerend en haar gezondheid is erg zwak. Als ze de volgende keer nog leeft zal ze mij niet meer herinneren, of ze word Thuisgehaald en zal ik haar niet meer levend zien op deze aarde. Zo’n afscheid is zwaar. En elke keer kwam dat zinnetje in mijn hoofd: ‘het is een hoge prijs’. De prijs die ik betaal voor mijn werk en leven in Roemenië is heel zwaar. Na deze 3 weken ben ik daar 100% van overtuigd. Als ik mijn familie kon meenemen naar mijn werk zou dat perfect zijn geweest. Helaas willen die niet en ben ik genoodzaakt om toch weer terug te gaan. Het vliegtuig wacht niet plus Zoli wilde wel naar zijn familie. Dus uiteindelijk weer de prijs betaalt en afscheid genomen van mijn familie. Hopen dat de heimwee en het gemis snel over gaat.

We hebben genoten van de afgelopen weken. 3 weken even zonder kinderen (buiten neefjes en nichtjes om) We hebben gedaan wat we wilden. Onverwachts ook nog een ten huwelijk gevraagd door Zoli. We hebben 3 onbezorgde weken gehad. Genoeg gekregen en goed verwend door mijn ouders. Met als klapper de presentatieavond. Het halve dorp was uitgelopen om naar mij te luisteren. Zoli snapte niet waarom er zoveel mensen tijd en geld in mijn steken. Wij zijn echt gezegend met deze trouwe kerkgemeente, familie en vrienden. Terug in Roemenië kwam het onverwachte nieuws dat oma was Thuisgehaald door onze God. Geluk en verdriet liggen heel dicht naast elkaar. Maar opnieuw liet onze God Zijn grootheid zien door het allerlaatste plekje van het vliegtuig aan mij te geven. 36 uur nadat we terug gekomen waren in Roemenië, stapte ik weer in het vliegtuig naar Nederland terug. Ik heb in die week vaak mogen voelen dat onze God bij ons is. Na de begrafenis opnieuw terug naar Roemenië afgereisd.

En daar begon de verwerking. De vermoeidheid, de jetlags, de indrukken, de gesprekken… alles was veel. Gelukkig kon ik bij de kinderen mijn afleiding vinden en tijdens het spelen, sleetje rijden en zorgen voor de kinderen even alles vergeten.

Tijdens het bepraten van onze plannen voor de bruiloft werd alles heel veel. Want komen er ook wel mensen die dichtbij mij staan? Nederlandse vrienden, familie en verdere kennissen? De prijs is zoo hoog dat het voor mij soms ook te veel word. En toch.. volhouden en doorgaan is het enige wat ik kan doen. Dit is wat ik wil, dit is waar ik voor gemaakt ben en dit is wat God wil. De reden van mijn bestaan is zorgen voor de ander. Zorgen voor kinderen in nood. Ik kan NIET anders, dit is wie ik ben.

Zo mocht ik afgelopen
weekend voor Noémi zorgen. Door omstandigheden kon zij dit weekend niet naar huis. Gelukkig mocht ik mij ontfermen over dit (B)engeltje. We hebben een heerlijk weekend
gehad. Zoli en ik konden gelijk oefenen voor het eventuele gezinsleven. Opzulke momenten kreeg ik weer kracht om door te gaan en mijn werk hier voort te zetten.

Met de verbouwing van het vrijwilligershuis gaat het niet zo best. Er is ook deze maand amper wat gebeurd. Enkel de elektriciteit is aangelegd en het water/riool. Het probleem is dat er vervolgens een andere man moet klussen. Alleen die komt niet……. Dus is het weer wachten tot hij van zich laat horen. Blijven jullie ook mee bidden dat het huisje snel af gemaakt word?

Voor de rest is er de afgelopen tijd niet zo heel veel gebeurd. De kinderen zitten weer in het schoolritme, het huiswerk maken gaat gestaag door, wasmachine draait overuren en de kinderen blijven ondeugend. Het werk is uitdagend en vermoeiend, toch krijgen we er ook heel veel liefde en voldoening voor terug. Dat is wat ons overeind houd.

Blijven jullie voor de kinderen, de werkers en stichting Roki bidden? Wij hebben uw steun en gebed hard nodig!